Schalmeitjes
Start

  Site Meter

zondag 22 maart 2015

Geschreven stukjes van bezoekers tijdens de reŁnie.

Schalmeitjes.

Wanneer de toeter van half negen gaat klimt Jan door een open raam vanaf het plein de school in. Meester Neutel, die op de gang loopt ziet dit en met zijn bekende stentorstem buldert hij: " Jan, wat moet dit!"

Jan, bedremmeld tussen zijn schriktranen door: " Ik wou toch zeker ook wel eens een keer op een andere manier de school binnen!"

Voorzitter Joop Groeneveld voor aanvang van een vergadering van de OR;

"Wat kost eigenlijk een sprekende papegaai?"

Men denkt diep na en sommigen opperen: "Twee, driehonderd gulden ben je wel kwijt."

Joop kijkt zorgelijk en besluit: "Dan eet ik met de Kerst toch maar een stuk van een kalkoen!"

Hans gaat elke woensdagmiddag op de fiets naar Beppe in Norg.

Juf Rozema vraagt, of ze niet eens met hem mee mag.

Hans: "Sa' n swiere jonge wol ik net efter op de fiets ha!"e heer J. van der Vijver. Fokke Visser is zo'n tien jaar secretaris geweest!

Naast de drie.

Meester Neutel was ziek, de kinderen moesten even een tijdje zelfstandig werken in het lokaal. Het ging allemaal goed totdat... er verschil van mening ontstond over het raam dicht of open te doen. Van het ťťn kwam het ander en men "hing" aan de hoeken van het raam om deze open en dicht te krijgen. BANNNGG!!! Het was of er een kanon werd afgeschoten toen de ruit knapte!

Meester Bruggink haalde koffie en wilde de anderen op de koffie attenderen; tikte hiertoe even op het raam en ... deze knalde!

Meester hebben sterke vingers!

 

Persoonlijke herinneringen

"Meester Staal stond altijd met een lineaaltje klaar. Na een week zat er heus wel een blaar!"

Hilda Douma_de Boer, Marum

In dit lokaal vertelde meester Kronemeijer zijn mooie verhalen naar aanleiding van de platen aan de wand. Dat vak heette toen "Kennis der Natuur".

Was je toevallig kind van de schoolmeester, dan kreeg je meer straf dan het doorsnee schoolkind. Het gebeurde ook wel dat deze kinderen niet altijd braaf waren en streken uithaalden.

Arend Pilon geboren 1931

"Mijn vader heeft hier op school gezeten, het is heel anders".

Janneke, 10 jaar

"Een prachtige tijd hier gehad van 1962_1969. Veel herinneringen kwamen boven".

"Ik weet nog van de oude stookkachel. Als het winter was werden alle schoenen en laarzen om de kachel gezet".

Renje Boerma

"Het lokaal van mijn vader. Ik heb hier 3 jaar gezeten (niet altijd met evenveel plezier)". Zie verhaal van Arend Pilon. "Maar nooit zoveel geleerd als in dit lokaal".

Elly Kronemeijer

"Fijne en minder fijne herinneringen, zoals straf krijgen voor iets waar je geen deel aan had, maar...

Wat een prachtige, boeiende verhalen over geschiedenis, kennis der natuur etc. Het is me altijd bijgebleven".

Reina H. Kronemeijer.

Meester Kronemeijer kon goed dirigeren, maar hield ook van orde! Toen er eens iemand onrechtvaardig werd afgestraft en wel met het dirigeerstokje, "verdween" dat stokje 's avonds in de kolenkachel. De volgende morgen moest er gezongen worden zonder stok, niet best. De dader bleef onbekend.

Jan Pilon geb. 1933

"Juf Roorda regeerde met straffe hand.Tussen de middag at ze bij ons thuis. Als ik straf had van haar, werd dit onder de maaltijd besproken met mijn vader".

Gerhard Pilon, geb. '40

Meester Kronemeijer was een goede meester. Veel genoten van zijn verhalen vertellen van Bijbelse geschiedenis en Vaderlandse geschiedenis. Hij kon ook mooi viool spelen, zodat wij op noten konden zingen. Het stokje waar Jan Pilon over schrijft..., ik weet waar het gebleven is. Vraag maar eens aan de kachel, die weet het.

Bernard Visser, Canada

"Heerlijk hier nog eens te zijn.

De platen en ....de kachel.

Ik zie meester Blom nog achter de lessenaar. Soms half verscholen achter de rook, omdat de kachel niet wilde trekken".

F. Hofstra

"Het lokaal van meester Blom. Elke dag, na het speelkwartier rookte hij een sigaret van het merk "Full Speed". Als 's winters de kachel brandde dan werd de sigaret aangestoken met een kladpapiertje. Het kladpapiertje werd aangestoken met het vuur uit de kachel.

En dan het vioolspel....."

Andries v.d. Meulen

Het doet je wel wat, als je na zoveel jaren weer in je oude lokaal terug komt. Al de herinneringen die tot je komen. Van de vorige schrijvers en schrijfsters zou ik alles willen overnemen. Het komt ook mij recht uit het hart. Alle mooie verhalen van mst. Kronemeijer. Maar ook de dingen die je toen verkeerd deed.

F.V.

Ik kwam van een moderne school uit Wormerveer.

Hier werden de kachels gestookt en er was een buitenkraan.

De koffie werd door mijn vrouw gebracht en dan zaten we even in een lokaal. Slechts een jaar hebben we hier gewerkt en gewoond (Bovenschool).

Een tijd om nooit te vergeten. Nostalgie?

Het was voor ons of de tijd was teruggezet. Turf en kolen stoken om het lokaal op temperatuur te houden. Ik herinner me dat er een lokaal was, dat van Juf Rozema, waar een oliekachel stond.

Ik kwam hier per 1 november en enkele weken later ging de spa in de grond aan de Mst. van Ekstraat voor de bouw van een nieuwe school. Dat hele grondwerk werd door vrijwilligers gedaan. Ik was daarvan diep onder de indruk.

Ik herinner me nog dat mevr. Spoelman elke morgen al voor zevenen de kachels aan maakte.

Een tijd om nooit te vergeten en die ik niet had willen missen.

Joop Neutel.

Opmerkingen en verhaaltjes opgedaan tijdens de reŁnie.

Op de Bovenschool had je een kast met verschillende breihokjes. Ieder voorzien van een nummer, waar je dan je breiwerkje in kon stoppen. Een mevrouw moest even kijken of er nog sokken in zaten. Ze was haast een beetje teleurgesteld toen dit niet het geval was.

Een veel gehoorde reactie in de Bovenschool is; "In mijn gedachten was het allemaal veel groter en was de gang veel langer" Er was een ware stormloop op het klaslokaal van de Bovenschool. Er mogen niet meer dan 15 personen tegelijk naar binnen. Ze is bang dat de vloer het anders begeeft. Joke staat als een soort uitsmijter bij de deur en houdt de wacht.

Juf Rozema leerde kinderen tellen via tegels op de vloer. En dan zei ze er steevast bij: "En nou zal ze nog 1 keer springen". 's Winters moesten de klompen in de gang. Eventuele natte sokken en wanten werden aan een waslijntje boven de kachel gedroogd. Bij het handwerken werd er een vies lapje ingeleverd, hier was met vieze groezelige handen aan gewerkt. Juf Rozema maakte er dan iets moois van. Het werd gewassen e.d. Zodat je thuis toch iets moois kon laten zien!

Tussen de kinderen van de Openbare en Christelijke school was het vaak haat en nijd. Ze kwamen elkaar meestal halverwege school tegen bij het "spookhuis", (vervallen huis waar oude vrouw in woonde) en vaak kwam het dan tot scheldpartijen en erger.

Iemand herinnert zich dat er op de inktpotjes een afkorting stond, namelijk DRGM. Dit werd natuurlijk Domme Rare Gekke Meester. Omgekeerd hadden ze er wat anders opgevonden, namelijk: Meester Gooide Riekele Dood. Ook was er een knikkerpotje midden in de klas.

Twee jongens die naast elkaar in de bank zitten. De ene zegt; "Blaas eens in je inktpotje, dan krijg je mooie golfjes" De ander doet dat en heeft natuurlijk prompt zijn hele mond blauw.

Op de C.V.O.-school kregen ze uitleg over closetpapier. Je moest het langs het stippellijntje afscheuren en niet meer gebruiken dan 2 of 3 velletjes. Dit alles werd, ter verduidelijking, ook nog eens uitgetekend op het bord.

De schoolplaten in de Bovenschool roepen bij veel mensen herinneringen op. De meesten zijn vol lof over het schoonschrift van Dhr. van der Ploeg. De reacties zijn; "Alles is nog precies als vroeger".

Met dhr. Pilon is nog eens een geintje uitgehaald. Een aantal jongens hadden een touw om zijn benen gebonden, toen hij weg zou lopen viel hij voorover!

Er was een duidelijk verschil tussen kinderen die klompen droegen en kinderen die schoenen droegen. Ze speelden bijvoorbeeld niet met elkaar. Kinderen op klompen draaiden het touw, maar sprongen niet.

Op een gegeven moment zaten er te weinig kinderen op school. Nu wou het geval dat er in Een_West kinderrijke gezinnen woonden. Een van het bestuur ging die gezinnen bij langs en beloofde ieder kind 1 stel nieuwe klompen per maand. Dan moesten ze natuurlijk wel naar die school gaan! Het wrange van deze zaak was dat als de klompen stuk waren de kinderen op hun kop kregen. Ze moesten dan bij de meester komen. Zo werden de kinderen gestraft, voor een afspraak die met de ouders was gemaakt.

 
Sinds 25-03-2001 met betere foto's 
Sinds 1-11-2001 met nog meer foto's       Nu Ī260 stuks
Nu ook twee nieuwe foto's op http://www.haulerwijk.com/Vooruitgang/oud_haulerwijk.htm
Reacties via de Historische ver. Haulerwijk eo  Ps. vermeld de pagina of Foto-code waarover u schrijft.